Het belang van mensgerichte benadering in de tandheelkunde

Ik ontdek steeds meer hoe essentieel echt contact is bij het begeleiden van mensen, of het nu in de tandartsstoel is, als mondhygiënist of tijdens therapie. Het positieve effect van een mensgerichte benadering is onmiskenbaar. Een recente podcast met Jim van Os benadrukte het belang van verbinding en zelfregie in de zorg. Het is niet de therapie, maar de connectie tussen begeleider en cliënt die het verschil maakt. Echt contact begint bij de begeleider zelf, bij diens bewustzijn, emoties en aanwezigheid. Door aandacht te besteden aan deze aspecten, durven cliënten zich echt te openen en diepgaande ervaringen te delen. Het bieden van veiligheid en warmte, net als een kind bij zijn verzorger, zorgt voor co-regulatie en een gevoel van vertrouwen en ontspanning. In de tandheelkunde is dit contact ook cruciaal voor het resultaat. Door zelfrust in te bouwen en tijd te nemen voor elke cliënt, merk ik een duidelijk verschil in energie en focus. Het luisteren en aanwezig zijn bij onverwachte situaties maakt de behandeling persoonlijker en effectiever. Het begint allemaal bij mens tot mens contact, bij echt contact en aanwezigheid.